Szkrabki youtube Szkrabki google plus

Izabela Piątek - nauczyciel wychowania przedszkolnego

Kadra

Wychowanie dziecka jest fascynującą podróżą, w dodatku bez mapy, ale też najtrudniejszą z podróży, jakie można odbyć. […] To z pewnością dużo trudniejsza i wyższa góra niż Mount Everest.” (Martyna Wojciechowska). Nikt nie wie, jak będzie wyglądać podróż jego życia, ile na swojej drodze napotka zakrętów, jednak nauczyciel-wychowawca dotąd, dopóki będzie mógł, postara się być w jej pokonywaniu jak najlepszym przewodnikiem.

Od najmłodszych lat wiedziałam, że moja przyszłość będzie związana z dziećmi, dlatego też wybór kierunków studiów nie był przypadkowy - Edukacja wczesnoszkolna z wychowaniem przedszkolnym, następnie zaś Pedagogika korekcyjna. Pobyt dziecka w przedszkolu w dużej mierze zależy od tego, pod czyją opieką się znajduje, kto wypełnia jego cenny czas. Dla mnie najważniejsze jest to, by dziecko w mojej obecności czuło się bezpieczne, by wiedziało, że jestem tu dla niego, że może na mnie liczyć, zostanie zauważone, ale też obronione, gdy zaistnieje taka potrzeba. Każdą relację staram opierać się na dialogu, gdyż dziecko, tak jak dorosły, ma prawo do wypowiadania się, ale i do bycia wysłuchanym, szanuję jego potrzebę chwili bycia samemu, pomagam i wspieram, jeżeli właśnie tego ode mnie oczekuje.

Poświęcam dzieciom swój czas, uwagę, pokazuję, że zależy mi na nich, one to czują, a ich wdzięczność jest nieoceniona. Z racji różnicy wieku a tym samym posiadanej wiedzy mogą się wiele ode mnie nauczyć, jednak działa to też w drugą stronę. Dzięki ich ciekawości świata, pytaniom, które zadają, dostaję ogrom inspiracji do dalszego rozwoju i doskonalenia się, ale i najważniejsze - ich miłość, uśmiech i poczucie, że jestem właściwą osobą na właściwym miejscu.

POPRZEDNIA STRONA

 

Zobacz również

Nasza kadra

Anna Oreszczuk - nauczyciel wychowania przedszkolnego

Anna Oreszczuk - nauczyciel wychowania przedszkolnego

Przebywanie wśród dzieci sprawia mi nieustannie mnóstwo radości. Obcując z najmłodszymi staram się zawsze patrzeć na świat ich oczami, by lepiej rozumieć i przeżywać z nimi wszystkie smutki i radości. Cieszą mnie i napawają dumą ...